https://doi.org/10.69500/m.28
Artykuł podsumowuje proces transformacji, który przeszło Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie w latach 2013–2023. Punktem wyjścia jest stan tej instytucji w 2013 r., dysponującej bogatą kolekcją, ale zaniedbanej i przestarzałej pod względem wystawiennictwa, oferty kulturalnej, infrastruktury i stylu zarządzania. Autorka opisuje procesy, które Muzeum wdrażało pod jej kierownictwem w kluczowych aspektach działalności, w tym rozwiązywanie problemów przestrzeni wystawienniczej, polityki zbiorów, współpracy z różnymi partnerami i dekolonizacji narracji. Ważny element zmiany stanowiło przejście od hierarchicznego, jednoosobowego zarządzania do systemowego delegowania odpowiedzialności. Wyrazistym efektem pracy zespołu jest wystawa stała Podróże na wschód z 2022 r., przemyślana prezentacja różnych kręgów kulturowych poprzez obiekty ze zbiorów Muzeum. Styl wymiany dyrekcji w latach 2023–2024 prowadzi do konkluzji o odmiennych celach instytucji kultury i ich organizatorów.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne 4.0 Międzynarodowe.
Język Polski
English