https://doi.org/10.69500/m.75
Szybki rozwój technologii zagraża oprogramowaniu, które UNESCO uznaje za unikalne dziedzictwo cyfrowe. Jego wartość tkwi w funkcjonalności, dlatego konserwacja musi zachować jego potencjał wykonawczy. Badanie jakościowe przeprowadzone przy wykorzystaniu metody studium przypadku (analiza m.in. systemu Unix i oprogramowania misji Apollo) pozwoliła zidentyfikować strategie, takie jak emulacja środowiska i migracja formatów, oraz wyzwania: zależności sprzętowe, złożoność kodu i problemy z prawem autorskim. Fragmentaryzacja działań muzealnych i prawna „szara strefa” stanowią zagrożenie dla tych działań. Mają one istotne znaczenie, bowiem zachowanie oprogramowania jest kluczowe dla dostępu do dziedzictwa cyfrowego i uniknięcia „cyfrowej epoki ciemnej”.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne 4.0 Międzynarodowe.
Język Polski
English