https://doi.org/10.69500/m.80
Artykuł poświęcony jest problemowi prezentacji w muzeach regionalnych tzw. trudnego dziedzictwa tych terenów Pomorza, które do II wojny światowej stanowiły obszar pogranicza polsko-niemieckiego. Frontowa granica pomiędzy II RP a III Rzeszą stała się fantomowa, stąd też pytanie, w jaki sposób pamięć o wydarzeniach II wojny światowej po obu stronach dawnej granicy jest prezentowana lub odwrotnie – przemilczana – w praktyce ekspozycyjnej muzeów regionalnych. W tym celu porównano główne tendencje charakterystyczne dla współczesnych polskich muzeów narracyjnych z realizacjami wystaw w muzeach dawnego pogranicza. W efekcie badań terenowych można stwierdzić, że tendencje do pluralizacji narracji muzealnej, zwrotu ku codzienności czy indywidualizacji pamięci są charakterystyczne zarówno dla wielkich muzeów państwowych, jak i dla pomorskich muzeów regionalnych, jednak istnieją też znaczne różnice w technikach i możliwościach prezentacji.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne 4.0 Międzynarodowe.
Język Polski
English