https://doi.org/10.69500/m.82
W Niemieckim Muzeum Historycznym z okazji 80. rocznicy zakończenia II wojny światowej otwarto interesującą ekspozycję prezentującą sześć wystaw zorganizowanych w latach 1945–1948 w Europie Wschodniej i Zachodniej. To „muzealny głos” dokumentujący zbrodnie popełnione przez okupacyjne władze niemieckie na ludziach i dziedzictwie kulturowym, zawierający także przekaz emocjonalny i wpisujący się w działania władz państwowych kreujących nową rzeczywistość. Oprócz przybliżenia tych jakże istotnych i masowo zwiedzanych wystaw ważnym przekazem berlińskiej ekspozycji jest pokazanie roli muzealnictwa i wystaw muzealnych jako narzędzi polityki pamięci i środków dyskursu społecznego toczonego wobec trapiących ówczesne społeczności problemów i traum. Muzea wystąpiły tu w roli mediów przekazujących informacje i emocje. Wśród pokazanych na berlińskiej ekspozycji wystaw znalazły się także wystawy polskie zorganizowane w Muzeum Narodowym w Warszawie i Żydowskim Instytucie Historycznym.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne 4.0 Międzynarodowe.
Język Polski
English