https://doi.org/10.69500/m.84
W artykule przeanalizowano, w jaki sposób fabularne filmy wojenne mogą być odczytywane jako nośnik pamięci kulturowej i doświadczenia w praktykach muzealnych, a barwa staje się nie tylko elementem scenografii czy estetyki, ale także istotnym komponentem niosącym semantyczne znaczenia w narracji obrazu. Analiza opiera się na interdyscyplinarnej metodzie łączącej zagadnienia z obszaru filmoznawstwa, teorii koloru oraz badań nad pamięcią i sposobami jej archiwizowania. Materiał badawczy stanowią cztery współczesne filmy wojenne analizowane pod kątem semantyki barwy i jej wpływu na narrację. Kolor ujawnia się jako narzędzie konstruowania afektywnej pamięci wojny, intensyfikując przeżycia widza i redefiniując sposób przedstawiania doświadczenia wojennego. Wyniki badań wskazują, iż barwa pełni istotną rolę w modelowaniu emocjonalnej percepcji filmu wojennego, umożliwiając jego funkcjonowanie jako medium pamięci indywidualnej i zbiorowej. Film fabularny, stając się medium przekazu afektywnego, znajduje zastosowanie w muzeach narracyjnych i wystawach immersyjnych charakterystycznych dla współczesnych praktyk muzealnych. Praca wnosi wkład w dyskusję o muzeologii afektywnej i narracyjnej oraz roli mediów wizualnych w kształtowaniu pamięci o wojnie.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne 4.0 Międzynarodowe.
Język Polski
English